|
 Dertig jaar nadat in 1968 de studiolichten werden
gedoofd voor Kapitein Zeppos en de kans op een revival onbestaande leek, was er plots hoop voor de fans van de Kapitein.
Terwijl het millennium op zijn einde loopt heeft Ludovic Beun, student aan het
RITS (Erasmushogeschool),
het idee opgevat om voor zijn eindwerk de klassieke Vlaamse jeugdserie Kapitein Zeppos te doen herleven.
Zeker geen nieuw of origineel idee, velen hebben wel eens de wens gehad om een eigen versie te maken van een favoriete tv-reeks
uit hun jeugd. Het verschil is dat Ludovic Beun zijn droom ook realiseerde terwijl anderen het opgaven wanneer het zware werk
zich aandiende. Bovendien is Kurrel & Co. zeker geen homevideo maar een professioneel gemaakte kortfilm met een
voortreffelijke cast, een geweldige regie en belichting en een intrigerende verhaallijn. Kurrel & Co. slaagt er perfect
in om de geest van de originele Kapitein Zeppos serie op te roepen zonder daarbij als oubollig over te komen. Spijtig
is echter dat deze kortfilm werd opgevat als pilootaflevering van een serie die nooit het levenslicht zag en waarschijnlijk
zelfs nooit gepland werd.
 De productie
getuigt van een hoge kwaliteit en de cast is buitengewoon. Hoeveel eindwerken kunnen uitpakken met een gastoptreden van een acteur met
de reputatie van Senne Rouffaer? Of een gastrol voor Bert Struys, dé man achter talloze Vlaamse jeugdseries. In de kortfilm vertolkt
Rouffaer opnieuw de rol van Kapitein Zeppos, weliswaar is zijn optreden van korte duur en blijft het beperkt tot een telefoongesprek
met zijn oude vriend Ben Kurrel. De rol die Bert Stuys voor zijn rekening neemt staat meer centraal, hij is de opa die door de
kunstdieven ontvoerd wordt. Hij wordt bovendien op een originele wijze vermeld in het script als "dé Vlaamse avant-gardist Struys".
Kurrel & Co. was één van zijn laatste optredens, Bert Struys overleed spijtig genoeg in 2000 op tachtigjarige leeftijd. Hij
schittert in zijn rol en Kurrel & Co. is evengoed een hulde aan hem als aan Kapitein Zeppos.
Andere verwijzingen
naar de oorspronkelijke serie zijn het gebruik van de Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek windmolen en de Molenhoeve (sinds het vertrek van
Kapitein Zeppos naar Kreta de woonst van Dr. Ben Kurrel, zijn nichtje Annemie en Jeroen, een student criminologie), de terugkeer van
Zeppos's Amphicar en het gebruik van Bert Kampfert's Living It Up ook bekend als de Kapitein Zeppos tune.
 Naast
de verwijzingen naar het verleden zijn er natuurlijk ook nieuwe elementen. Vooral de uitstekende cast bestaande uit Steph Baeyens
(Ben Kurrel), Mathias Sercu (Jeroen Winters) en Tine Reymer (Annemie Mees). Waarschijnlijk werd de rol van Ben aan een jonger acteur
toevertrouwd tenslotte was Raymond Bossaerts reeds 61 ten tijde van de opnames. Steph Baeyens vertolkt de rol met brio, na enkele
minuten weet hij de kijker reeds te overtuigen als de nieuwe Ben. Hij is misschien een hardere Ben dan Bossaerts's vertolking, maar
dit is niet verwonderlijk Ben is ouder geworden en evolueerde met de jaren. Ben's nieuwe karakter is logisch, Kapitein Zeppos verhuisde
naar het buitenland en hij heeft de Kapiteins plaats ingenomen.
 Kijkers
die zoeken naar het jaren zestig equivalent van de bravoure en jeugdigheid van Ben Kurrel hoeven niet verder te kijken dan
Jeroen Winters, de jonge criminologiestudent vertolkt door Mathias Sercu. En hoewel Jeroen pas op de tweede plaats komt in de
Molenhoeve, slaagt Mathias Sercu er wonderwel in om dé ster van Kurrel & Co. te zijn. Ook de andere acteurs zijn goed
gecast. Tine Reymer, Ben's nichtje Annemie, komt zowel overtuigend als gemotiveerd over. Ondanks haar korte verschijning op
het scherm weet Reymer een degelijke vertolking neer te zetten waardoor de rol van Annemie onvergetelijk wordt. De drie nieuwe
hoofdrollen, net zoals de rest van de cast, zijn uitzonderlijk goed gekozen en zouden makkelijk een ganse serie van
Kurrel & Co. kunnen dragen.
Het grootste verschil met de originele Kapitein Zeppos serie is het feit dat Kurrel & Co opgenomen werd op
video en niet op film. In het begin is dit een tegenvaller, alles lijkt een beetje snel in vergelijking met het origineel, maar
de regie en het camerawerk zijn zo goed dat dit minpunt al snel op de achtergrond verdwijnt.
Als studieproject was het niet de bedoeling Kurrel & Co. uit te zenden, hoewel het met kop en schouders uitsteekt
boven het niveau van vele huidige tv-producties. Het duurde vier jaar alvorens Zeppos fans konden kennis maken met Ludovic
Beun's 20 minuten durende productie. In 2003 werd Kurrel & Co. namelijk als extra opgenomen op de DVD set van de
eerste Kapitein Zeppos serie uitgebracht door Vintage Films.
Kurrel & Co. is een heerlijke revival van, en een eerbetoon aan, de originele Kapitein Zeppos serie. Een
eerbetoon dat de kijker doet snakken naar meer, veel meer. Het bleef spijtig genoeg bij deze ene aflevering. Het toont wel
aan dat een remake van een oude televisieserie, zonder afbreuk te doen aan de geest van het origineel, mogelijk is. De
producenten van Hollywood versies van The Saint, The Avengers (De Wrekers) en Mission: Impossible kunnen
hier een puntje aan zuigen, het is dus wel degelijk mogelijk.
P.S.: Het zal de lezers waarschijnlijk niet verbazen dat Ludovic Beun niet enkel succesvol was met Kurrel & Co.,
zijn eindwerk aan het RITS, hij werkt nu ook regelmatig werkt voor de VRT. Zijn recentste regiewerk omvat onder andere
Bracke en Crabbé (2000), De Laatste Week (2001-) en Aan Tafel (2001).
|
